Uzun zamandır yapmayı planladığım ama cesaret edemediğim bir şeyi yaptım. Enes’in yatağını kendi yatak odamdan çıkarttım. Çok zor oldu benim için… Bazı uzmanlar bebeklikten itibaren kendi odasında yatmasını tavsiye ederken bazı uzmanlar ise 3 yaşına kadar ayrı yatak ama aynı oda diyor. Ben tabii ki aynı oda diyen uzmanları sevdim !

Daha minicik bir bebekti süslü bambu sepeti içinde yatıyordu sessiz sessiz. Ama ben yatamıyordum. Bundan sonra asla uyku uyuyamayacağım sanıyordum o zamanlar. Çünkü uyurken ondan gözümü ayırmış olacaktım ve ben uyurken herhangi bir şey olsa duymayacaktım. İşte bu saçma paranoyalar beni olduğumdan çok daha vesveseli yapmıştı. Burun tıkanıklığı problemi yaşayan bir bebeği olan anneler belki beni daha iyi anlar. Sürekli bebeğinin nefesini dinleyen anneler…

O zamanlar sepetini yatağıma o kadar yaklaştırmıştım ki sanki aynı yatakta gibiydik. Gece belli bir saatten sonra dayanamaz alırdım yine yanıma. Ortamızda yatardı minik bebeğim. Düşünürdüm bu zamanlar bitecek çok çabuk geçecek ve ben minik bebeğimi kollarımda uyutmadım diye bir şey kazanmış olmayacağım aksine kaybetmiş olacağım diye düşünürdüm.

EVA DENEN BİŞEY BULDUK…

Eminönü’nde çalışıyor olmak gerçekten çok çok çok acayip bir şey!

Artık esnafla da ahbap oldumJ Anaokullarına malzemeler satan küçük bir kırtasiye dükkanı var. Oradaki amca ne zaman gitsem gülümseyerek karşılıyor beni. İlk gittiğimde anaokulum var sanmıştı. Yok dedim kendi çocuğuma alıyorum bunları. Sonra ne iş yaptığımı sordu o kadar hayretler içindeydi ki. Çok enteresan geldi benim dünyam ona. Artık alıştı ama ‘siz bu işi iyice öğrendiniz’ diyor bana! Ee her gittiğimde başka bir şey gördüm derken iyice genişledi hazine.

Bugün bir kez daha şükrettim rabbime;

Bana annelik mertebesini bahşettiği için,

Bana dünya güzeli bir evlat verdiği için,

Bana güzelliklerle dolu bir eş nasip ettiği için…

Bir kez daha şükrettim…

13 Mayıs 2012

Hayvan sevgisi insana daha da fazla merhamet katan bir duygu. Ve merhamet rabbimin bize bahşettiği yüce bir duygu. Zira o olmasa hayat çok zor olurdu.

Hayvanları sevmesi onlara değer vermesi en çok istediğim şeylerden biridir. Korkmaması, kaçmaması için ne zaman bir hayvan görsek hemen yaklaştırmaya çalışırım. Sokağımızda oldukça fazla köpek olduğu için ve çok havladıkları için biraz korkuyor. Ama yavaş yavaş alışmaya başladı.

Geçtiğimiz Cuma akşamı (11 mayıs 2012 ) çok şirin bir şey oldu. Enes tavşanlarla oynadı. Onları kovaladı, bir an için tavşanın da onu kovalamasını bekler gibiydi ama neyse ki öyle bir şey olmayacağını anladı J O minik elleriyle tavşanı sevmesi, gel buraya nerdesin diye onlarla konuşması öylesine şirindi ki…

Tavşanı nerde mi bulduk J Eyüp Sultan’ın en güzel mekanlarından biri olan Gazel İstanbul’da. Hava artık iyice güzelleştiğinden biz de Gazel’in bahçesinde oturma sezonunu açtık. Mekan sahibi o kadar iyi düşünmüş ki bir kümes koymakla bahçeye. Çocuklar için inanılmaz eğlenceli bir hal almış bahçe. Kümesteki pek çok hayvanı yakından seyretti Enes ve dışarıdaki tavşanlarla oynadı. Masada yanımızdan ayrılmayan, bir süre sonra da tabii ki sıkılan çocuk neşeyle koşturdu masaların arasında. Biz de, o da keyifli birkaç saat geçirdik böylece…

12 mayıs 2012